Slavic

Jaryło

Total votes: 1666

Feanaro

Jaryło jest bogiem wiosny i wegetacji, uważanym niekiedy za hipostazę Jarowita. Rodzi się wraz z końcem zimy i początkiem wiosny, by umrzeć wraz z nadejściem lata i narodzić się ponownie za rok. W ostatnich dniach czerwca urządzany jest symboliczny pogrzeb Jaryły, w trakcie którego symbolizująca go kukła jest rozrywana bądź chowana w grobie.

 

Rod

Total votes: 1570

Feanaro

Jednym z najważniejszych bóstw słowiańskiego panteonu jest Rod. Opiekuje się on wszelkimi zbiorowościami ludzkimi, zwłaszcza tymi najważniejszymi – rodziną, rodem, plemieniem. Patronuje utrzymywaniu i zachowywaniu wszelkich więzi społecznych a także sferze płodności, zapewniając przetrwanie rodziny.

Rodowi towarzyszą trzy rodzanice, istoty wyznaczające każdemu człowiekowi jego własny los. Cześć oddaje im się wspólnie, składając w ofierze chleb, ser i kutię.

Rod

Mokosz

Total votes: 1673

Feanaro

Mokosz, Matka-Ziemia, jest postacią wyjątkową – jednym z nielicznych kobiecych bóstw w niemal całkowicie zmaskulinizowanym panteonie słowiańskim. Patronuje szeroko rozumianej płodności, związanej nie tylko z ziemią i jej plonami, ale także ze sferą ludzkiej seksualności. Opiekuje się również kobietami; północnorosyjski folklor wiąże ją zwłaszcza z zajęciami takimi jak strzyżenie owiec i przędzenie lnu.

Dadźbóg

Total votes: 1583

Feanaro

Dadźbóg (Dażbóg) jest synem Swaroga. Tak jak ojciec jest bogiem ognia niebiańskiego, syn jest bogiem ognia ziemskiego. Funkcja bóstwa została jednoznacznie wskazana w jego imieniu – Dadźbóg jest tym, który obdarza ludzi wszelkim bogactwem.

 

Zgodnie z informacją przekazaną nam w Słowie o wyprawie Igora książęta ruscy uważali się za wnuków Dadźboga.

Dadźbóg

Świętowit

Total votes: 1576

Feanaro

Świętowit był najwyższym bogiem plemienia Ranów, zamieszkujących wyspę Rugię i posiadał wspaniałą świątynię w Arkonie, do której z różnych krajów przybywali pielgrzymi chcący złożyć dary. Bogato zdobione sanktuarium posiadało własny oddział 300 konnych, zaś dostęp do jego środka miał jedynie długowłosy kapłan, któremu nie wolno było skalać boskiego przybytku oddechem. Zniszczona przez Duńczyków w 1168 roku, była najdłużej istniejącym miejscem słowiańskiego kultu religijnego.

Perun

Total votes: 1488

Feanaro

Gromowładny Perun jest naczelnym bóstwem słowiańskiego panteonu. Zsyła burzę i grzmoty, a także deszcz. Rusini wierzyli, że Perun patronuje kniaziowi i jego drużynie, dlatego zgodnie z relacją Kroniki minionych lat podczas zawierania przysiąg klęli się na imię tego właśnie bóstwa. Atrybutem Peruna jest topór, a świętym drzewem dąb. Lokalnie czczony w różnych hipostazach, co oddaje najlepiej staroruskie powiedzenie „Perun jest mnóg”.

Podstawowym mitem związanym z bóstwem jest walka Peruna z chtonicznym, uosabiającym siły chaosu potworem Żmijem.

Trzygłów

Total votes: 1524

Feanaro

Trzygłów (Trygław) jest bóstwem znanym nam przede wszystkim ze źródeł dotyczących obszaru Pomorza i Połabia. Ośrodki jego kultu znajdowały się w Szczecinie, Wolinie oraz Brennie (obecnie Neubrandenburg). O szerokim zasięgu kultu bóstwa może świadczyć nazwa szczytu Triglav w Słowenii. Według relacji kronikarskich kąciny (świątynie) Trzygłowa znajdowały się właśnie na szczycie najwyższych wzniesień w grodzie lub jego okolicy.

Weles

Total votes: 1497

Feanaro

Weles (Wołos), jako mityczny antagonista Peruna, jest panem sfery przeciwstawnej dziedzinie Gromowładcy, czyli podziemiom i wodom podziemnym. Ów chtoniczny bóg jest opiekunem i strażnikiem ludzkiego bogactwa i dostatku, wiązanego dawniej zwłaszcza z bydłem. Tak jak Perun był bogiem na którego klął się kniaź z drużyną, tak - zgodnie z relacją Kroniki minionych lat - na Welesa klęli się zwykli ludzie. Karą zsyłaną przez Welesa za niedotrzymanie przysiąg jest „wyzłocenie jak złoto”, czyli choroba skórna.

 

Strony